34. จำนวนสถานีและบ่อสังเกตการณ์น้ำบาดาล

ข้อมูลตัวชี้วัด “จำนวนสถานีและบ่อสังเกตการณ์น้ำบาดาล”

ใน พ.ศ. 2562 แหล่งน้ำบาดาลในประเทศจากข้อมูลบ่อสังเกตการณ์ จำนวน 1,162 สถานี 2,098 บ่อ กระจายอยู่ใน 27 แอ่งน้ำบาดาล[1] มีปริมาณน้ำบาดาลกักเก็บรวมทั้งประเทศ 1,137,587 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี ซึ่งเป็นปริมาณน้ำบาดาลที่สามารถนำมาใช้ได้อย่างปลอดภัย 45,386 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี คิดเป็นร้อยละ 3.99 ของปริมาณน้ำบาดาลที่กักเก็บทั้งหมด โดยภาคกลางมีปริมาณน้ำกักเก็บมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 38.31 ของปริมาณน้ำบาดาลที่กักเก็บทั้งหมด รองลงมาคือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคใต้ ภาคเหนือ ภาคตะวันออก และภาคตะวันตก คิดเป็นร้อยละ 19.39 17.51 14.76 5.43 และ 4.60 ของปริมาณน้ำบาดาลที่กักเก็บทั้งหมด ตามลำดับ ในขณะที่น้ำที่ใช้ได้อย่างปลอดภัย ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีปริมาณมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 35.48 ของปริมาณน้ำที่ใช้ได้อย่างปลอดภัยทั้งประเทศ รองลงมาคือ ภาคใต้ ภาคกลาง ภาคเหนือ ภาคตะวันออก และภาคตะวันตก คิดเป็นร้อยละ 20.59 17.49 11.71 9.02 และ 5.71 ของปริมาณน้ำที่ใช้ได้อย่างปลอดภัยทั้งประเทศ ตามลำดับ (กรมทรัพยากรน้ำบาดาล, 2563)

ปริมาณน้ำบาดาลในบ่อสังเกตการณ์ 27 แอ่งน้ำบาดาล พ.ศ. 2562

ที่มา: กรมทรัพยากรน้ำบาดาล (2563)

ดาวน์โหลดข้อมูล

 

[1] แอ่งน้ำบาดาล 27 แอ่ง ประกอบด้วย เชียงใหม่-ลำพูน เชียงราย-พะเยา ลำปาง แม่ฮ่องสอน แพร่ ฝาง น่าน เจ้าพระยาตอนบน เพชรบูรณ์ เจ้าพระยาตอนล่าง ตาก กาญจนบุรี เพชรบุรี-ประจวบคีรีขันธ์ นครราชสีมา-อุบลราชธานี อุดรธานี-สกลนคร เลย ปราจีนบุรี-สระแก้ว จันทบุรี-ตราด ระยอง ชลบุรี สุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช-พัทลุง ระนอง-สตูล หาดใหญ่ จะนะ ปัตตานี และนราธิวาส